Rust en nog meer rust

Vandaag was het niets meer dan rust. We kwamen er laat uit. We zouden naar het strand gaan maar aan de kust zou het de hele dag regenen. Wij kwamen er al laat uit maar Nienke is de onverslagen winnaar. Zij verscheen omstreeks 12.30 uur. Ze had geen enkele reden meer om moe te zijn, maar na een beetje wakker te zijn geworden waren dit haar eerste woorden. "Ik ben nog moe". Hoe kan dat.

De hele dag bij de villa gebleven. Bert en ik probeerden nog weg te komen om naar een Warbird museum te gaan. Een museum met oorlogsvliegtuigen. Helaas bleek deze in de afgelopen jaren naar Georgia te zijn verplaatst. Hebben wij weer. Nu weet ik niet waar deze staat ligt, maar om Florida uit te komen ben je al een dag bezig. Laat maar zitten dus. Verder moesten er nog boodschappen gedaan worden en had ik nog een politiepet te ruilen. De sheriff office was niet binnen te komen en de Kissemmee policeforce was alleen door de week open en dan nog maar vier uur op een dag en dat is niet veel. 2 uur in de ochtend en 2 uur in de middag. Helaas dus nog niet tot een ruiling gekomen.
Daarna nog maar even boodschappen gedaan. We hopen de laatste. Bij het afrekenen werd ons doodleuk verteld dat we niet bij de betreffende kassa mochten afrekenen, omdat we meer dan 10 goederen hadden. Onze fast passes voor Disney werkten hier niet.  Had je dat niet even eerder kunnnen zeggen, St.mm. D..s. Wij nog onze verontschuldigingen aanbieden met de mededelingen dat we silly dutchmen waren. Gelukkig werd er afgerekend. Ze kon ook niet anders want wij hadden de boodschappen niet van de band gehaald. Zo waren wij dan ook weer.
In de avond nog een heerlijke BBQ en tussendoor en daarna lekker zwemmen. Wat is het leven toch mooi.

Wij zijn nu echt aan het aftellen en Bert en Marieke hebben nog een hotel geboekt voor donderdag.

Nog drie dagen te gaan. Wat gaat de tijd snel. Morgen nog de laatste Disney waterpark dag. We gaan vroeg weg en mogelijk blijven we de regen voor. De weersverwachting is goed, maar in het huricane seizoen weet je het kennelijk nooit.

Jan-Willem

Nog eentje dan, om het af te leren :)

Vanmorgen was ik redelijk op tijd wakker (rond 9 uur) en ging er gelijk uit. Tot mijn verbazing lag Ine al heerlijk in een ligstoel bij het zwembad in het zonnetje. Ze had afgesneden door haar eigen badkamer met uitgang op het terras. Toch bijzonder dat wij deze kamer niet hebben. We waren net een dag te laat. Lekker hoor, badpak aan en meteen in het zonnetje. Zo 's ochtends is het nog niet zo heet. Het blijft toch apart, zo voor het ontbijt al lekker zwemmen en zonnen.
We hadden de plannen namelijk al doorgenomen.
Vanmiddag zouden we naar de Florida Mall gaan. De kinderen wilden heel graag nog wat kopen en wij, volwassenen, hadden daar ook wel zin in. Gezien de tijd hebben we ons opgesplitst en inderdaad, allemaal goed geslaagd. Wel moet gemeld worden dat Ine deze vakantie helemaal niets voor zichzelf heeft gekocht. Wat een tevreden vrouw!


Na de Mall gingen we gelijk door naar Old Town. In Old Town zijn leuke winkelstraatjes met souvenierwinkeltjes e.d. Ook is er een grote kermis maar aangezien wij Disney gewend zijn, konden de kids hiernaar fluiten... De parkeerplaats voor de old timers was al aardig vol gelopen.


Daarna hebben we lekker gegeten bij Denny's Diner. Een echte Amerikaanse diner.




Maar wij gingen voor de auto's. Op zaterdagavond in Old Town is een parade van Oldtimers. Maar natuurlijk geen happening in Amerika zonder het volkslied. We konden niet zien, wie het zong maar de dame die het zong, zong het wel mooi. Ik had natuurlijk liever Nick en Simon gehad maar je kan niet alles hebben. Iedereen sprong in de houding.




De militairen met de hand aan het hoofd en de echte chauvinisten met de hand op het hart. Heel apart. Dan kijken wij toch echt even rond want dit zie je in Nederland niet.


Hierna begon de parade. Echt de mooiste auto's kwamen voorbij. Nou ben ik geen autofreak maar zelfs ik vond het ontzettend leuk om te zien. Zeker als dit alles begeleid wordt met onweer en regen...... Ja, jullie raden het al. Als wij een uitstapje doen, eindigt het bijna altijd met onweer en regen. Enorme plassen weer en rennen naar de auto. Gelukkig hadden we alle winkeltjes al gezien dus het was jammer dat het regende maar geen probleem.

Nu zijn we thuis en hebben we elkaars aankopen bewonderd. Ik heb lekker een bakkie koffie bij me staan, gebracht door mijn lieve zoon Daan. Morgen weer een nieuwe dag met hopelijk lekker weer want we gaan naar het strand!

Groetjes van Marieke

Laatste keer een Disney dag

Vanmorgen weer eens uitgeslapen. We zouden als iedereen wakker was nog een keer naar Disney Studio's gaan. Omstreeks 13.00 uur waren we daar. Het ritueel van de tram volgde en we waren zo in het park. Het ging weer super. Wat ons direct opviel was dat het rustig was. Aan de auto`s was dat niet zo te merken, maar in het park wel. Geen hele groepen tieners uit alle zuid-amerikaanse landen. Deze liepen de laatste dagen behoorlijk voor onze voeten. Vandaag geen enkele groep gezien. Als eerste maar fast passes halen voor het Tower of Terror. Ons geliefde hotel met de vrolijke liften was vandaag niet favoriet bij anderen. Het mooie interieur ziet er altijd glimmend uit. Een wachttijd van 10 minuten. De keuze was snel gemaakt en voor we het wisten zaten we in de lift met die leuke verdiepingen. Iedereen zich weer goed vasthouden. Op een gegeven moment wist je niet meer of je naar boven of naar beneden ging. De lift was behoorlijk op hol geslagen. De jongsten onder ons hebben zich niet vastgehouden. Op de foto bij de uitgang bleek dat zij het met losse handen hebben gedaan. Ik geef toe. Ik durfde dat niet. Mogelijk geen vertrouwen in de heupgordel. Vertrouwen is goed, controle is beter zal ik maar zeggen. Het zat ons vandaag heerlijk mee. We hebben niet onnodig veel gelopen en alles was goed te doen.
Vervolgens nog een keer naar de rollercoaster van Aerosmith gedaan. Ondergetekende en Marieke bleven achter en de rest ging door de singlerider lane. Veel sneller dan de wachtrij die daar weer 55 minuten was.

Tussendoor nog even een foto van een collega gemaakt.
Daarna nog naar de tentoonstelling over Walt Disney zelf. Deze vonden we niet echt interressant en daar liepen we dus snel doorheen. Achterin bleek nog een film over deze aardige man te zijn. Wij naar binnen. We waren toch met zeven dwergen. Waar was onze Ine. De deuren gingen dicht en onze Dopey was nog niet binnen. Gelukkig ging de deur open. Daar zal je ze hebben. Nee, toch niet. De deuren werden hermetisch afgesloten. Onze Ine was buitengesloten. Nigel van zijn moeder gescheiden. Als dit maar goed ging. Als een goed vader moest ik mij over hem ontfermen. Zitten en film kijken! Dat had ik onder controle. Nu die andere nog aan de andere kant van de deur. De ontzettend mooie film afgekeken en Ine daarna gezocht tegen de stroom in. Geen Ine. Nigel niet meer te houden en deze liep vooruit en vond zijn moeder. Waar bleef je dan. Gelukkig was het een saaie film, schat. Er was niets aan. Een reactie bleef uit. Pffff.
Verder nog even bij de muppets gekeken. Deze hadden we al een tijdje niet meer gezien. Kermit, miss Piggy, Fonzie Bear. Leuk ook dat die twee oudjes Statler en Waldorf op het balkon zaten. Show was leuk omdat het 3D was, maar de herkenning was eigenlijk veel leuker.
Inmiddels werd de lucht weer donker. Hier en daar was de bliksem al weer zichtbaar en hadden we het vermoeden dat de waterparken weer leegliepen. We hadden de Extreme Stunt Show nog niet gehad. Wij daar natuurlijk naar toe. Laten we maar wat eerder gaan, want anders zit het vol. Ook daar bleek dat men last van het weer zou krijgen en deze begonnen maar eerder. Gedurende de show werd een en ander bijgesteld. Het weer bracht toch roet in het eten en ze konden in verband met gevaar niet alles laten zien. Nu kennen we de show al vanuit Disney Paris. Toch jammer, dat we niet alles konden zien. Inmiddels was het noodweer losgebarsten. Het verschil met Nederland is dat het hier 35 C is. Heerlijk warm, maar vervelend dat je nat wordt. Toch maar even schuilen. Ik heb toch nieuwe schoenen aan.

Als laatste nog de The great movie ride gedaan. Met een trammetje door decors van allerlei films. Dit was best geinig met de wat bekendere acteurs uit vroeger dagen. Ook van alien. Dat beest laat het slijm uit zijn bek lopen en het ziet er allemaal echt uit. En dat was het dan. De Disneyparken is voor ons over. We hebben het wel gezien.
Snel naar de tram voor een rit naar de parkeerplaats. Gelukkig regent het niet zo hard. Vervolgens de tram uit en de druppels worden dikker. Net voordat we in de auto zitten breekt het los. We eten onderweg maar wat bij de Mexicaan. Bij Chilis naar binnen, maar dat zat vol. Take away bleek easier. Dat maar gedaan en naar onze villa gebracht. Wat een hoop. We konden het niet allemaal op.
Nog even lekker afkoelen in het zwembad. Vreselijk zulke vakanties. Morgen weer een dag. Het worden er wel steeds minder. We hebben nog steeds geen heimwee.
Jan-willem

Typhoon Lagoon op herhaling

Omdat we gisterenavond allemaal heeeel laat in bed lagen begon onze dag vanochtend pas rond een uurtje of 11. Na op ons gemakkie ontbeten te hebben vertrokken we na de middag naar Typhoon Lagoon omdat iedereen van ons dit waterpark het leukste vindt. Op de parkeerplaats stonden we al ver achteraan dus we vreesden het ergste, druk...........maar gelukkig viel dit heel erg mee en hadden we snel op een mooi plekje weer allemaal een ligbed of stoeltje. De kids waren niet meer te houden en gingen direkt richting water want het was inmiddels al weer aardig heet. Bert en JW gingen eerst met onze (bij ons vorig bezoek gekochte) refill bekers een nieuwe sticker kopen zodat we de hele dag met 2 bekers zoveel drinken konden halen als we op konden, we blijven natuurlijk wel Nederlanders alles lekker goedkoop. Bert vroeg aan een medewerkser of die stickers daar verkocht werden en toen kreeg hij 2 stickers gewoon helemaal gratis en voor niks (speciaal voor Frank, weet je nog bij het Scrabble?). Ik stond er zelf bij anders had ik het niet geloofd hoor. Ze zei."It's all yours, Honey". Hij heet helemaal geen honing maar de Koning. Zal ze wat gezien hebben in onze mannen of zijn de Amerikanen gewoon aardig? Vervolgens de hele dag zoet geweest met zonnen, glijden en dobberen. Maar we zijn natuurlijk weer in een waterpark dus het ging

weer.................. regenen. Gelukkig waren we nu wel voorbereid en alle spullen verdwenen in de vuilniszakken en wij lekker het zwembad in. Deze keer geen onweer en de bui waaide weer snel over zodat we er een lange dag van konden maken. Een half uurtje voor sluitingstijd vertrokken we weer richtig ons prachtige tijdelijke huis waar Bert weer heerlijk heeft gekookt voor ons allemaal. Wat smaakten de balletjes gehakt, sperzieboontjes en aardappelblokjes lekker. Er werd gevochten voor de laatste ballen. Na de inmiddels traditionele avondduik vertrokken we weer moe richting onze bedden. 

Ine

Magic Kingdom nog maar eens

Het is inmiddels al weer een dag later. Voor ons een beetje later dan normaal en in Nederland begint de avond bijna. Wij zijn dan vannacht thuis gekomen en moesten afkoelen. Jaja, wij lagen vannacht om 01.00 uur in het zwembad. Lekker hoor.

Wij waren vanaf 13.00 uur op weg naar Magic Kingdom, het park van Disney of eigenlijk beter het hoofdpark van Disney.
Dit park zit zo goed verstopt dat je meerdere keren moet overstappen om daar te komen. Op de parkeerplaats verstop je je auto tussen de 100 duizenden anderen. Wij stonden bij Donald rij 63. Dan ga je met de tram naar het voorportaal van het park. Deze stond gelukkig op ons te wachten, zodat we direct weg konden. Vervolgens kom je in het voorportaal. Daar wordt de keuze er moeilijk. De monorail of de boot. Dit keer de boot genomen en ja hoor. Deze lag ook op ons te wachten. Kon niet beter. Vervolgens naar de andere kant van het meer met zo`'n echte Yipeaee yipiaoo steamer. De moderne versie daarvan. Vervolgens door de controle. En ja hoor zelfs ik werd gecontroleerd. Ik moest laten zien wat er in mijn camera tasje had zitten. Hoe verwonderlijk kan je kijken als daar een camera uit komt. Wat willen die lui vinden?

Vervolgens het park in en maar weer in de trein. In frontierland eruit om fast passes te halen voor de Splash. Nu zijn die fast passes enorm. Je gaat toch niet ruim een uur wachten dat je ergens in kan. Wij leven op fast passes en het helpt enorm. Je gaat van het een naar het ander en tussendoor pak je nog eens wat anders mee. Hier hoort ook het gebruik van restrooms bij. Dit zijn de toiletten. Als je het als simpel Nederlander zou omschrijven zijn dit kamers waarin je je resten achterlaat. Vrij vertaald klopt dit wel, maar je schijnt hier te rusten. Het is dus een rustkamer. Vandaar dat oud hollands liedje, Poep je niet dan rust je toch. Het is dus een vertaald Nederlands woord. Het kan gewoon niet anders. Enfin, we zijn hier niet voor vieze praatjes.

Natuurlijk naar de middag parade gekeken. Leuk hoor, we stonden nog goed ook. Ook nog een keer naar de electric parade gekeken en vanaf een betere plaats naar het vuurwerk. Ze maken er een echte show van.
Tevens in de hall of the Presidents geweest. een nogal chauvinistisch verhaal over alle presidenten van Amerika. Als ik amerikaan was geweest zou ik gaan huilen. Het was een erg mooi verhaal met bijna levens echte poppen. Het zat goed in elkaar. Toch ook wel vreemd om alle presidenten levensecht voor je te zien waarin ze nog wat te vertellen hebben ook. Echt Disney.
Uiteindelijk de omgekeerde versie om naar de auto te komen. Dan is het overstappen wel vervelend en moet je hier en daar een beetje voordringen om bij de auto te komen. Het lukte allemaal en dat leverde ons een nachtduik op.
Daarna heerlijk gaan rusten in onze bedrooms.

Jan-Willem

Een dagje uitrusten

Na alle problemen van het blog blijkt deze weer geheel te werken. All systems are running again. De famielies hebben zich de gehele dag vermaakt rond het zwembad. De mannen werden er tussen door op uitgestuurd om nog even te jagen in de Publix. Dit leverde weer een volle kar en een aardige rekening op. Dit koste ons natuurlijk helemaal niets omdat we betalen met onze flexibele vriend, de creditcard.
Nadat wij hartelijk werden bedankt voor het inpakken van onze boodschappen gingen wij naar buiten. U leest het goed. Zij bedanken ons omdat we onze eigen boodschappen hebben ingepakt. Iets was heel normaal is in Nederland is hier toch enigszins anders geregeld. Bij AH hoef je geen haast te hebben met inpakken. Het wordt gewoon samengeperst op de band. Bij de Digros staat het zweet op je voorhoofd en voel je stralen zweet over je rug lopen, in verband met de band die je boodschappen anders vrolijk naar beneden laat kletteren. In Amerika toch anders. Daar heb je een cassiere en een inpakker. De inpakker is iemand die niet zo goed weet hoe hij de boodschappen moet inpakken.

Als wij met twee voor het milieu eigen AH tassen komen en een bij AH gekochte diepvriestas, dan zou je denken waarin bepaalde boodschappen zouden moeten gaan. Ik hoor het u al zeggen. Niets is minder waar. Een inpakker is iemand die daar niet bij nadenkt. Ik heb gezien dat ze hun ogen openhouden en toch gaan de ingevroren goederen in de gewone tas, terwijl in de tas voor de diepvries goederen de plastic bal voor het zwembad gaat. Hoe kan je dit aan hun verstand brengen. We hebben het nu al een aantal keren meegemaakt dat de inpakker verkeerd inpakt.
Wat ook weer leuk is, is dat je karretje naar je auto wordt gereden. Vervolgens gaat de inpakker uitpakken. Alles wordt voor je gedaan en het is een beetje genant als je als twee grote mannen een oudere man of een jonge gozer alles in je auto staat in te laden. In Amerika gewoon geregeld. Moet u dit nu eens in gedachte naar AH halen. Je zou niet eens door al die inpakkers kunnen bewegen die dan ook nog eens naar je auto lopen om je karretje te legen. Wat zou u zeggen als u thuis zou komen. Het was weer druk bij AH. Ja, heh heh.

In de ochtend werd alles wat niet bij de afdeling engering werkte gewekt door het zwembad onderhoud. De vrolijke man deelde nog eens mee dat er een 4 foot long gator in ons vijvertje ligt. Laat hij het hek nog open staan van ons zwembad. Nu had ik dat vijvertje al eens bestudeerd en dan zie je helemaal niets. Dat vijvertje ligt op ongeveer 20 meter van onze bungalow. Nu hebben we er wat langer gestaan en zie je overal van die kleine snuitjes opkomen. Dat zijn dus de kinderen. Tom had het nog gezegd. Je moet er oog voor hebben en dan zie je zo overal. Moe ligt waarschijnlijk haar adem in te houden in een gatorhole. Dat is een plek op de bodem waar ze twee uur kan verblijven zonder lucht te halen. Wat hebben we veel geleerd in Gatorland. We blijven verder waakzaam en het hek blijft dicht.

In de avond zijn we naar downtown Disney geweest, waar we heerlijk hebben gegeten in "The House of Blues". Erg lekker en een leuke omgeving. Ze hebben daar wel bijzonder pittige kip.
We hadden als voorafje pittige kippenvleugeltjes. Het leek wel of je gereincaneerd werd en dat je zelf begon te vliegen. Wat waren die dingen heet.

Daarna naar Disney Quest. Kicken. Disney Quest is een vijf verdiepingen hoog gebouw met alleen maar spelautomaten en zo. Ook dit was voor ons vrij toegankelijk met die in Duitsland bestelde tickets. Dit kan omschreven worden als Wahalla.
De pubers gingen los en ik ook een beetje. Op de vijfde verdiepingen hadden ze een aantal flipperkasten. Tevens nog even Rambo gespeeld in een tank. Ik snapte er niets van en werd toch eerste. Hoe is het mogelijk.

Daarna nog gelopen door Downtown. Wat een leuk gebied. Disney Orlando is echt top.

Jan-Willem

Orlando. We had a huge problem

De systemen werkten niet meer zoals we normaal hadden gehoopt. De afdeling engenering is de hele nacht aan het werk geweest om deze problemen te verhelpen. Bij blogspot lag kennelijk het probleem. We gaan deze natuurlijk aanklagen en bakken geld naar binnen trekken. Dat kan hier in Amerika. We kunnen onze trouwe lezers en volgers natuurlijk niet teleur stellen met pagina`s zonder allerlei foto`s. Bij deze werkt het allemaal weer en hopelijk voor altijd en eeuwig.

Snel weer het zwembad in.

Jan-Willem

Heerlijk, dat water!

Na een gezellige avond gisteren was het vanochtend weer vroeg dag. Wij hebben nog niet vaak zo'n vakantie gehad waarbij we zo vaak de wekker zetten. Dit trouwens tot ontevredenheid van de kids. Maar als ze moeten kiezen... We doen natuurlijk zulke leuke dingen!Vandaag gingen we opnieuw naar een waterpark. Blizzard Beach.
In dit waterpark heeft een sneeuwstorm gewoed en overal vind je nog resten sneeuw en smeltende ijspegels. Ook hoorde je af en toe gejodel en het het liedje Frosty de rednose snowman en Jinglebells. Heel apart want het was prachtig weer :).

Nadat we weer een lekker plekje hadden gevonden met genoeg ligbedden (heel belangrijk voor mij) gingen de jongere ouderen eerst lekker met de banden dobberen. We kennen nu de techniek om te gaan zitten dus dit geeft geen problemen meer. We vonden dit zo lekker dat we er gelijk maar een 2e ronde aan vastgeplakt hebben. Nienke en Nigel waren inmiddels de glijbanen al aan het verkennen. Bij sommige glijbanen was het heel erg druk dus die sloegen ze nog maar eerst over. Na een korte pauze zijn we met zijn allen naar de familie afdaling gegaan (meer iets voor mij). We gingen met een grote band met zijn allen een glijbaan af. Nou, ik vond het hard genoeg gaan. De andere zijn nog een keer gegaan en ik heb ze (in de schaduw) opgewacht.

Na een korte lunchpauze ging iedereen weer glijen, dobberen of liggen.

Later in de middag werd het wat rustiger in het park. Helaas begon het ook te regenen. Maar we hadden natuurlijk geleerd van ons vorige bezoek aan een waterpark en we hadden de spullen droog gelegd en een vuilniszak meegenomen. Het was inmiddels al 18.00 uur maar doordat het zo lekker rustig werd konden mijn vrienden en familie nog wel van de hele snelle glijbaan af. Het ging inmiddels lekker doorregenen maar we zaten droog. Toen kwam de eerste bliksemflits. We dachten, het zal toch niet gebeuren......... Maar dus wel! Ze waren bijna aan de beurt en toen moest iedereen het water uit.

Jammer, jammer, jammer.... maar we komen nog wel een keer terug (of niet).

Na snel aankleden zijn we door de regen, gelukkig ging het niet zo hard, naar de auto gegaan en hebben we onderweg pizza en broodjes gehaald. Uitgebreid gekookt dus.

Nu aan een lekker bakkie Colombiaanse koffie. Ine en ik achter de computer en de mannen en de kinderen (jullie raden het al) in het zwembad. Waar ze zin in hebben? Bert en Jan-Willem zoals gewoonlijk met een bakkie koffie en een likeurtje en Nienke met een warme chocalade melk.

Morgen houden we het 's ochtends lekker rustig. Iedereen blij, lekker uitslapen!

Groetjes van Marieke

De Hollywood Studio's

Vanochtend waren we wederom redelijk vroeg uit de veren. Er gingen geluiden op dat een keertje uitslapen toch ook best lekker zou zijn. Na een verfrissende douche en een lekker ontbijtje gingen we op pad. Als je dan om 09.17 aankomt op het parkeerterrein verwacht je toch dicht bij de ingang te staan net als gisteren, niets is minder waar, we hadden nu weer het vervoer van de Disney trein nodig. Gelukkig kwam er drie keer een trein voorbij (leeg) die wel mensen aan de overzijde oppikte (@#%$#$^^%%*&@#). Maar niet getreurd, ook wij werden weer geheel in Disney stijl vervoerd naar de ingang van het terrein.
Het was aanzienlijk drukker dan we op de andere dagen hadden meegemaakt, maar dat mocht de pret niet drukken. Zodra we binnen waren was onze taktiek eigenlijk weer net als de voorgaande dagen: zo snel mogelijk een Fast Pass bemachtigen voor één van de meest gewilde attracties.

Dus op pad naar de "Tower of Terror" en een Fast pass gehaald.
Daarna op pad naar een attractie waar de wachttijd niet al te lang was. Het werd "Star Tours", een reis door de ruimte a la Star Wars in een flight simulator, waarbij we lekker door elkaar werden geschud. Marieke en Nienke hadden buiten op ons gewacht want die hebben minder goede ervaringen met flight simulater achtige attracties. Daarna een Fast Pass gehaald voor de "Rock & Rollercoaster", voordat we de lange rij wachtenden bij de Tower of Terror voorbij liepen danzij de eerder gehaalde Fast Pass. "Zijn zij nou zo dom of zijn wij nou zo slim? "zeiden Jan Willem en ik nog tegen elkaar. Even voelden wij ons Louis van Gaal......
Je vraagt je toch af waarom niet iedereen de Fast Pass gebruikt???
In de Tower of Terror, waarin je een aantal maal een vrije val maakt, en je blij bent dat je een gordel om hebt, weet je weer waarom je beter na een attractie kunt eten dan ervoor. Als je denkt even de tijd te hebben om naar buiten te kijken door de openslaande luiken val je al weer met een noodgang naar beneden. Mijn rechterhand was na dit fenomeen ietwat rood doordat die in Marieke's linker hand was verstopt tijdens het ritje in de "Tower of Terror".
Na deze ervaring van gewichtsloosheid zijn we bij de set van Indiana Jones gaan kijken. Daar lieten ze ons zien hoe de opnames van deze avonturenfilm worden gemaakt. Hier wordt nog maar eens duidelijk hoezeer ze je kunnen foppen met televisiebeelden. De stuntmensen weten precies waar de camera's staan en hoe ze dus moeten "slaan" etc..

Nu was het tijd om ons voor de tweede keer richting de "Rock & Rollercoaster" te begeven, maar nu om er ook daaadwerkelijk in te gaan. Bij deze attractie staat de snelheid hoog in het vaandel en word je werkelijk afgeschoten. Twee keer door een looping en diverse keren door een kurkentrekker en dat alles met een behoorlijke snelheid. Geeft best wel een kick hoor.
Hierna werd het tijd om een hapje te eten, de meest ruige attracties waren tenslotte achter de rug. Lekker een salade, een hotdog, kip nuggets of een lekkere CrispymTurkey, het ging er allemaal wel in, net als de verfrissende drankjes.


Last but not least werd er een bezoekje gebracht aan de "Studio Backlot Tour", waarbij een staaltje van special effects werd tentoon gespreid. Erg leuk om te zien hoe ze bijvoorbeeld een stukje van de film Pearl Harbour naspeelden met een aantal mensen uit het publiek als acteurs. Hierbij werden ze onder vuur genomen en zag je de bommen en kogels in het het water spatten. Daarna werden we in een treintje langs een set gereden waar een truck in brand kwam te staan en vervolgens werd overspoeld door een enorme hoeveelheid water.

Na goed overleg werd besloten om de resterende attracties een andere keer te gaan bekijken. Bij het verlaten van het terrein voelden we de eerste spetters op onze schouders en wisten we zeker dat we een juiste beslissing hadden genomen.

Met een lekkere barbecue en een poosje in de jacuzzi hebben we de avond afgesloten.

Op naar morgen!

Bert.

Een dag naar Disney Epcot

Onze vierde Disney dag ging naar het park Epcot. Vanmorgen vroeg reveille en zonder sores kwamen ook onze jongsten uit bed. Gisteravond waren ze hun bed niet in te branden. Om 09.00 uur waren we op pad en nog geen twintig minuten later bij het park.


Wat is het toch prachtig dat je zo dichtbij zit. Ons eerste doel is racing. Het General Motors gesponserde "Test Track". Dit is een attractie waar je in een auto een testbaan mag gaan volgen. Nogal populair. Voordat we gingen een aantal fast passes gehaald zodat we daarna nog een keer in konden. Vervolgens naar binnen in een rij die nog niet was aangegroeid. 20 minuten wachten. Daarna heerlijk rijden. Voor sommigen onder ons een beetje eng als gezegd wordt dat er een dummy test wordt gedaan om tegen een muur aan te rijden. Het is natuurlijk niet echt maar de verrassing is groot als blijkt dat de muur een deur is om vervolgens 130 km/h te gaan rijden. Kicken.

Met de fast pass wederom een rondje maar dan wel sneller. Tenminste. Als de testbaan niet uitvalt. Ook dat blijkt niet helemaal getest te zijn. Echter waren we weer snel op de baan. Het vertrouwen in de deur was nog niet bij allen even groot. Maar als je je ogen dicht doet is het net of het niet gebeurd. Volgens mij heet dit struisvogelpolitiek.
In de lobby aan het einde van de actractie heeft GM nog een paar voertuigen neergezet. Doet het mogelijk leuk voor de verkoop. Ook voor de foto's erg geinig.
Vervolgens Mission Space. Omdat je daar twee versies kon doen hebben we eerst maar de fast passes voor de oranje attractie gehaald. De heftigste. De groene sukkel attractie hebben we eerst gedaan. Daar stond maar een rij van 10 minuten. Bij de andere inmiddels een rij voor 55 minuten. De groene rij natuurlijk gedaan en deze was leuk. Daar we niet direct de oranje konden doen, zijn we naar een attractie gegaan waarin Michael Jackson optrad. Captain EO. Betrof een 3D film uit de jaren 80 van de vorige eeuw. Het moet haast wel de oudste bioscoopfilm zijn die nog steeds wordt uitgezonden. Erg leuk om te zien hoe onze moonwalker de wereld heeft gered en van oud metaal weer een of andere prinses weet te maken. Hoe doet hij dat toch. Inmiddels zal ze mogelijk ook op leeftijd zijn.
Hierna weer teruggegaan naar onze Space Mission. Nu langs de oranje rij gelopen met onze fast passes. We gaan nu even de heftige attractie doen en zorgen dat we op de Moon zouden komen. Vreemd hoor om met een  G-kracht op je lijf in zo'n attractie te zitten. Valt echt niet mee om je hand naar voren te doen, terwijl je het gevoel krijgt dat je neus op je achterhoofd zit. Beetje lastig met snuiten. Het is nog niets, vergeleken met de ruimtevaart. Misschien toch niets voor mij die ruimtevaart en moet ik het spaarvarken die ik van Wenda mag hebben voor iets anders gebruiken. Het was wel een geweldige attractie. Die maanlanding is natuurlijk goed voor elkaar gekomen. Ik was dan ook de piloot en heb natuurlijk helemaal niet geluisterd naar Nigel die mijn Commander had moeten zijn.
In de middag zijn we aan onze landen wandeling begonnen. Om een meer heen kon je van land naar land lopen. De thema's waren heel erg leuk en de landen werden door de gebouwen goed tot uiting gebracht.
In Canada hebben we rockgroep in Ierse kilten zien spelen. Ze speelden goed. Volgens mij hadden de dames de volgende gedachte. Dragen ze daar nu wel wat onder of niet. Ik had logisch gevonden van niet. het was zo warm, maar ze durfden niet dicht bij het podium te komen.

Bij Engeland zagen we Beauty en de Beast. Allen hadden wij van, wat doen deze personage's nu in Engeland. Het antwoord was uiteindelijk erg makkelijk. Wij hadden het verkeerd. Het bleek Marry Poppins te zijn. De persoon die er bij stond was haar begeleider. Die vent was zo lelijk en eigenlijk nog een soort van misvormd dat we het niet direct doorhadden. Nu stond daar geen rij. Die vent was zo afschrikwekkend dat Bert en ik ons hebben opgeofferd om met haar op de foto te gaan. Ze vond het heel erg leuk, maar kon het niet laten om ons "naughty boys" te vinden. Erg leuk dat ze in ons kont kneep. Maar goed dat ze niet ergens anders onderdoor kneep. Maar was het nu echt of niet. Het blijft de Magic of  Disney. Een beetje ranzig was wel dat ze een snor van zweet had. Mogelijk hebben wij natuurlijk ook niet al te best geroken door de warmte.

Toch nog een behoorlijke tijd in de landen geweest. Lekker biertje gedronken in Duitsland en Nienke werd behoorlijk aangetrokken door ene Wicky de Viking. Het was best ontroerend toen ze afscheid namen.

We hadden nog een fast pass voor de attractie Soarin'. Ook daar ging het toch niet helemaal soepel, maar gelukkig hoefden we niet anderhalf uur te wachten, zoals anderen dat wel moesten doen. Ook deze attractie was behoorlijk leuk. Het leek alsof je vloog over allerlei gebieden en plaatsen. Erg mooi vond ik dat je over een vliegdekschip vloog en daarna boven het Disneypark ten tijde van het vuurwerk. Erg goed gedaan. Disney is het einde. Nog zes dagen te gaan.

Zo chauvinistisch als de Amerikanen zijn: "God bless America". Wij voegen daar natuurlijk wel wat aan toe. Wij blessen eveneens Mc Donalds en het zwembad. Mc Donalds smaakt precies het zelfde als Nederland en alle andere landen waar we zijn geweest, maar dat zwembad dat smaakt altijd en naar meer. Wat was het lekker na zo'n warme dag. Volgens mij de warmste tot nu toe. Inmiddels al aardig afgekoeld en met een Southern Comfort on the rocks om dit stukje te schrijven. Inmiddels al weer erg laat en morgen om dezelfde tijd op. Valt niet mee vakantie in Orlando. Ik bless mijn bed nog even, want het is inmiddels al weer laat en morgen vroeg naar Disney Studio`s.

Jan-Willem

Launch shuttle day

Het had zo mooi kunnen zijn, maar we zijn niet naar de lancering geweest.

Gisteren hebben we noodweer gehad en was het nog maar de vraag of de lancering door zou gaan. Tot 10 minuten voor de lancering kon het nog gewoon op het weer afgeblazen worden. Het was een behoorlijke zenuwachtige bedoening. In Melbourne een plaats nabij Cape Canaveral is het regen record van 1958 verbroken. Gisteravond kregen we al door dat het druk was en dat er veel mensen naar de lancering zouden gaan kijken. Het werd geschat op een miljoen en mogelijk meer. Twee personen uit Nijmegen zijn uitgenodigd als gast bij de lancering. Hen via twitter gevolgd. De gasten hebben een mooie tijd gehad en werden vanuit Nederland door de media gevolgd. Het zou ontzettend druk worden maar de vraag was of het door zou gaan. De laatste lancering werd hier omschreven als space history en dat bleek ook zo te zijn. Verder sta je op een afstand van kilometers en met een behoorlijk wolkendek is dat ook zo weer voorbij. Jammer, jammer en nog eens jammer. Echter werd de hele lancering hier uitgezonden en meer. We konden via de televisie met NASA mee tot het afkoppelen van de grote tank. Ook heel bijzonder is te zien dat binnen vijf minuten de helft van de aarde in beeld is. Vanaf de lancering heeft nog geen minuut geduurd tot in het wolkendek. Jammer dat we de lucht niet konden ruiken en het geluid niet konden horen. Het moet enorm zijn geweest. Maar de keuze was goed. Geen hele nacht wachten tot de lancering en dan nog de mogelijkheid horen dat het niet door zou gaan.

Het mooie gaat nu natuurlijk komen. De commerciele ruimtevaart. Het komt mogelijk ook heel dichtbij. Lelystad. Het wordt weer tijd dat ik nog aardiger ga worden voor Ine. Misschien krijg ik dan wel zakgeld verhoging en kan ik veel sparen. Heeft iemand misschien een spaarvarken over?

In de middag zijn we naar een mall gegaan. Voor Disney was het te laat, maar ons goede geld (niet mijn zakgeld) konden we daar uitgeven. Mezelf verwend met drie paar schoenen. Verder is er natuurlijk nog veel meer gekocht. De twee jongens hebben nog een NY (New York Yankee)-petje gekocht met hun eigen naam aan de achterzijde.
Nu kunnen ze nooit meer ruzie maken. Die petjes lijken niet eens op elkaar. Ik had ze zo wel uit elkaar gehaald.

Over het verkeer verbazen wij ons nog steeds. Wat rijden die Amerikanen relax. Vandaag eigenlijk voor het eerst een kl..tz.k gezien die kennelijk nogal haast had. Ook voor het eerst een aanrijding gezien. Het blijft wennen dat je links en rechts mag inhalen. Met uitvoegen is dit wel lastig, maar ja, wie maakt mij wat. Ik heb mijn ruilpet achter in de auto, dus laat ze maar komen.

Verder hebben we een rustige avond voor de boeg. Inmiddels regent het nog steeds en het lijkt wel of er geen eind aan komt. Het blijft warm en dat is wel erg lekker. Zo nog even het zwembad in en dan kliekjes eten. We hebben nog chinees, en BBQ vlees over. Verder hadden we gisteravond nog boodschappen gedaan en enorm veel voor ons weeshuis naar binnengehaald. Jullie hoeven met ons geen medelijden te hebben. Het gaat allemaal goed, maar misschien kunt u aan mijn spaarvarken denken.

Jan-Willem

Zwembad of meertje??

Na de ontzettend leuke dag gisteren hadden we zin in opnieuw een leuke dag! Aangezien ik last heb van pijnlijke scheenbenen (ja, je moet toch ergens last van hebben J) en mijn mede reisgenoten ook wel behoefte hadden aan een klein beetje rust, kozen we voor een waterpark.

Het werd het Typhoon Water Parc. Zoals alle Disneyparken, zag ook dit park er weer prachtig uit.

We waren lekker op tijd dus het was nog niet zo druk. We konden een leuk plekje uitkiezen, er waren genoeg bedden en stoelen. Eerst even in het grote zwembad. Dit was een golfslagbad maar deze golven waren wij nog niet tegengekomen in een zwembad. De golf die kwam was echt enorm groot. Het was echt een Tsunami. Heel erg leuk. Bert en Jan-Willem probeerden op de golf mee te zwemmen maar de kracht was echt enorm.

Toen op naar de lazy river.  Meer mijn ding… Heerlijk dobberen op een band. Eerst natuurlijk wel een gevecht om er in te komen maar dat lukte!!! Je maakt dan op een band een heel groot rondje door het hele park. Heel erg leuk en lekker. Ook Nienke vond dit heerlijk en heeft dit 2 keer gedaan.

De kinderen (groot en klein) gingen vervolgens op glijbaan onderzoek uit. Er was een glijbaan waar je op een band moest zitten en een soort achtbaan glijbaan. Ook hebben Daan, Nigel, Ine en Jan-
Willem gesnorkeld tussen de haaien. Spannend maar wel heel leuk.

We hebben in het zwembad lekker in de schaduw gegeten. Een beetje gezond met salades en wraps. De patat en hamburgers proberen we toch wel een beetje te vermijden. We kwamen terug  bij onze bedjes en toen zagen we het al een beetje donker worden. Oh, oh…. Zou deze bui nog overdrijven. 
Helaas, we voelden na een paar minuten de eerste spetters. We stopte snel al onze spullen zo goed en zo droog mogelijk weg onder de ligstoelen. Jan-Willem en Bert kwamen terug lopen met hun handen over de camera’s heen. Nadat we ook de camera’s weg hadden gestopt gingen we toch maar met zijn allen het water in.  Als het zo hard regent, kunnen we maar beter ook nat worden van het water. Het was wel heel vreemd om zo in de harde regen te zwemmen. In het water zagen we  Jan-Willem en Bert zich opnieuw uitsloven J; het zijn echte surfdudes, maar na de derde golf begon het te onweren en moest iedereen zo snel mogelijk uit het water komen. Het ging steeds harder regenen en ook wij begonnen op en gegeven moment de spullen te pakken en we gingen schuilen. Rennend met de spullen naar de plek waar wij ook hadden gegeten, waar het zo druk was dat op het begin alleen de tassen droog konden staan. Maar toen er eenmaal mensen gingen vertrekken hadden we zelfs een tafel waar wij aan konden zitten.

Al met al hebben we een half uurtje gewacht maar het zag er niet naar uit dat het snel beter zou worden. We konden ons ook niet omkleden want dan waren we weer zeiknat geweest als we bij de auto’s zouden zijn, dus….. maar in zwemkleding naar de auto. Het park was echt ondergelopen. Overal waren meertjes, de strandjes waren verdwenen. We moesten door hoge plassen lopen. Gelukkig was het nog steeds niet koud. In de auto hebben we ons zo goed als dat kan (gelukkig zijn er geen foto’s van) omgekleed.

We kijken nu naar buiten en het lijkt erop dat het al wat droger wordt. Bert, Ine en JW zijn boodschappen aan het doen. Ik hou nog rust voor mijn beentjes. Ze zouden ook gelijk eten meenemen dus zo slecht hebben we het niet. Ondanks de regen, was het weer een geweldige dag!

Groeten van Nienke en Marieke

NB  Na ongeveer 2 uur kwamen “ze” terug. Heerlijk Chinees en pizza hadden ze meegenomen. Terwijl ik dit schrijf zit Ine nog te eten en ligt Nienke, ondanks de regen, weer in het zwembad.

Just another day in Disney Paradise

Vanochtend eerst lekker uitgeslapen na een toch best vermoeiende dag in Animal Kingdom. Lekker relaxed aan de dag begonnen met croissants a la Marieke en een verfrissende duik in onze pool. Bakkie koffie erbij en genieten van het zonnetje. De e-readers komen tevoorschijn en door de wat ouderwetsen onder ons (lees Ine en Bert) worden de boeken (ja, van die papieren dingen met tekst erin) geopend. Daarna lekker wat broodjes gegeten en de boel ingepakt om op weg naar Magic Kingdom te gaan.Nu net terug, 23.30 uur, na een slopende middag en avond... Al die attracties vergen toch meer van het oude lijf dan gedacht. Er komen wat pijntjes zo her en der. Maar we hebben genoten van Monters Inc., Space Mountain, Big Thunder Mountain, Jungle Cruise, Mickey's Philharmagic, Pirates of de Carribean, de Haunted Mansion de Electroparade, de lichtshow op het kasteel en het vuurwerk....
Volgende keer weer een uitgebreid verslag...
Nu gaan we lekker onder de wol. Morgen niet te laat op en lekker naar een waterpark. Daar kunnen we dan een beetje bijkomen.
Groeten van ons allen....

First day in Disney `Paradise`

Vanochtend waren we allemaal vroeg uit de veren voor ons eerste Disney bezoek (zelfs ik was op tijd). Precies om 8.45 uur reden we richting Animal Kingdom.

De vriendelijke dame bij Bert en Marieke in de auto leidde ons via een voor ons nieuwe binnendoor weg in een kwartiertje naar het park. Alles ging op z'n Disney's, het parkeren en met een treintje naar de ingang. Super georganiseerd allemaal. Het was nog niet zo heel erg druk in het park en we begonnen met een bezoek aan een erg leuke 3D film, It's tough to be a Bug! Marieke en ik zaten bij deze film al te gillen (ook van het lachen) dus dat voorspelt nog wat voor vandaag. De kids stonden te popelen om naar een achtbaan te gaan dus op naar Expedition Everest. De wachttijd was maar iets van 15 min. dus wij sloten met z'n allen aan in de rij. We vonden het allemaal een erg leuke achtbaan, waarbij je in de berg ineens weer achterwaarts verder gaat. De kids vonden het zo leuk dat ze besloten nog een keer te gaan via de single driver lane. Daar waren de wachttijden helemaal kort. Het was inmiddels al erg warm geworden en we besloten om in de Kali River Rapids te gaan, draaiende boten waarin je zeker nat en soms doorweekt wordt. We zagen  mensen lopen met plastic regenjassen aan en dat met ruim 30 graden, te gek voor woorden, het is juist heerlijk om een beetje nat te worden.

En dat werden we inderdaad. Had ik vanmorgen zo m´n best gedaan op m´n haar en nu...........een grote bende! Bij een looprondje door Asia kwamen we Disney figuren tegen.
Voordat we het goed en wel in de gaten hadden stonden Daan en Marieke al bij Balou en ??? om op de foto te gaan. Natuurlijk hebben ook wij allemaal foto's gemaakt met wat Disney figuren waarvan we de namen niet meer weten (het is ook al zo lang geleden dat onze kinderen naar de Disney films keken.......)

 Na een ritje in een raar treintje waar je als je net was ingestapt al weer uit moest waren we allemaal aan iets te eten en drinken toe en vooral even lekker in de schaduw zitten. We werden vermaakt door Afrikaanse dansers met lekker swingende muziek. We hebben een leuk gesprekje gevoerd met een Nederlandse Disney medewerker, Gerhard.

De kinderen kregen een trading pin van hem. Hij had er maar 1 voor een jongen en die kreeg Daan dus Nigel kon direkt gaan traden. Bij de eerste de beste medewerker had hij een leuke Goofy pin te pakken. Nu op naar Dinoland waar ook nog een leuke attractie was, Dinosaur. Ook hier zijn we met z´n allen ingegaan. Een leuke expeditie met een erg schokkend karretje en leuke effecten. De kinderen wilden nog een keer naar The Everest dus zijn ze er achter elkaar nog 3x geweest ook weer in de single driver lane. En toen op tijd naar De Parade. Gezellige muziek met figuren uit Disney films gebaseerd op dieren. Ook dit is allemaal weer super georganiseerd. Inmiddels waren we allemaal oververhit en aan een duik in het zwembad toe. Kids bij Bert in de auto om rechtstreeks naar huis te gaan en JW, Marieke en ik zijn rustig nog wat boodschappen gaan doen bij Publix. Daarna allemaal lekker bij het zwembad gehangen en gerelaxed. Na een lekkere BBQ en een avondduik een beetje op tijd ons mandje weer ingedoken.
Ine 

Een we hadden bijna dag

In de eerste plaats had Nigel dit stuk willen schrijven. Misschien lukt het nog, maar op moment van typen had hij zich nog niet aan de laptop gemeld.

Vandaag is het the 4th of July. Nu kan ik mij dat nog wel herinneren van uit de film Born on the 4th of July. Hierin zat Tom Cruise als Nahm veteran vanuit een rolstoel te schreeuwen dat hij het niet zo eens was met de regering. Verder zou het een echte Amerikaanse feestdag moeten zijn.
Voor ons is het hier elke dag feest en neem ik gelijk de vrijheid al onze volgers en lezers uit te nodigen voor een echte Amerikaanse fuif en Pool party voor komende zaterdag. Dat gaat wat worden.
Vandaag het lekker rustig aan gedaan. In de ochtend heeft Daan zijn jetlag finaal weg geslapen en net niet het klokje rond. Hij kan de hele vakantie niet meer moe worden.

Verder is er nog even aan gedacht om te gaan aquajoggen. Een aantal van de groep hebben dit ongeveer een minuut volgehouden.

In de middag zijn we naar Kelly Park gereden. Dit is een waterpark op natuurlijke wijze onstaan uit een natuurlijke bron. Het betreft dan ook een park waar je nog wel eens wat langs je been voelt zwemmen als je op een band door het water dobbert. Voor sommige een hele uitdaging. Deze onderneming kostte ons een uur om daar te komen, maar met de climate control in de auto was het goed te doen. Bij het park aangekomen zouden we autobinnenbanden huren om lekker door het water te zweven. Bij de eerste beste bandenpost bleek dat het park tot 16.00 uur overvol zat. Tevens bleek er een cafe bij aan wezig was. Daarbinnen was het een soort van creepy en had het een set van een Alfred HitchCock kunnen zijn. Nu ik zijn naam zo opschrijf heb ik daar ook weer een gedachte bij. Daarbinnen was het in ieder geval heel donker. Er werd gerookt en bijna alles aan de bar zat was net of het uit het bejaardentehuis kwam. Of dit nu zo was of dat deze lui vampieren waren laat ik even in het midden. Gelukkig waren ze onder de indruk van mijn postuur en konden we rustig naar buiten lopen. Vervolgens toch maar even bij het Kelly Park wezen kijken. Ook daar was duidelijk dat we er niet in kwamen. Ons lot was twee uur wachten. Dan maar even verderop ons brood opeten en de auto's aan de kant gezet. Hi Fooks. How are you. Sorry that I interrupted you. Do you know that is not allowed to park here. Daar kwam de vrouw van Yogibear aanrijden in een Golf karretje. Ze vond het kennelijk niet goed dat we ons brood aan het opeten waren. Mogelijk had ze zelf honger, maar dat is haar verder niet gevraagd. Haar verzoek was om daar weg te gaan, maar ze wees ons direct op een ander meer waar we eventueel ons vermaak konden zoeken. Canoeen kon daar ook en om 16.00 uur waren we van harte welkom in het park. Dat was nog eens aardig. Dat meer moest je per kano zien te bereiken. Dan moesten we natuurlijk wel even een zeven kano's huren. Enfin. Nu we bijna in het park waren gekomen en bijna in een kano hadden gezeten, dachten we aan ons zwembad dat we vanmorgen in de steek hadden gelaten. Wij weer terug.
Via de gekomen route en over de tolweg deze terug genomen. Op de tolweg werden we drie maal tot het betalen van tol gedwongen. Het ging goed tot het laatste tolhuisje. Daar ging het bijna niet goed. Aanrijdende tot het tolhuisje deed ik het raam open. Ik richtte mij tot Ine die natuurlijk de financien op orde houdt. Van mijn zakgeld had ze de 1,25 gepakt en aan mij gegeven om dat aan de olijke afro-amerikaanse dame te geven. Met een hoop kabaal kwam ik bijna door de autoruit naar buiten. De klap was behoorlijk. Ik had wel een raam open gedaan, maar dan van de achterportier. Gelukkig dat het raam mijn enorme krachten hield. Waar zou zo`n ruit van gemaakt zijn. De glassplinters hadden dan mogelijk achter in haar keel gezeten. Volgens mij ligt ze nog in een deuk van deze silly Dutchman. Wij snel naar het huisje want Ine en Nigel hielden het niet meer op en de rest moest geinformeerd worden.

De rest van de middag nog even in het zwembad gehangen totdat we zouden gaan eten. We zouden eerst naar het Italiaanse restaurant Olive Garden gaan. Op internet gezocht en bleek dit ook in Leiden te zitten. Ik had er nog nooit van gehoord. Ter plaatse bleek men buiten te moeten wachten omdat het helemaal vol was. We gingen toch maar naar de buren, Bahama Breeze.
Het was een heel nieuw restaurant dat 6 weken geleden geopend was. Vreselijk lekker gegeten en bijna ook mijn bord leeg. Ik kreeg het niet op, maar wie wel. Onze ober Michael zorgde wel heel goed voor ons. Het enige wat die niet begreep was het verschil tussen Cola en Dr Pepper, hetgeen niet zo gewaardeerd werd door Nienke, die steeds een slok nam van iets wat ze niet luste. Onderweg naar huis nog wat lullig vuurwerk gezien.

The 4th of July bijna meegemaakt, maar de essentie geheel gemist. Wij hebben het idee dat het alleen om vuurwerk gaat, maar dat kennen wij natuurlijk van oud & nieuw. Wie weet waar het wel om gaat mag het als een reactie plaatsen. Morgen gaan wij naar Disney.

Jan-Willem

What a beautiful day!

Ja hoor het lukt! We worden steeds meer relaxed. We hebben allemaal lekker uitgeslapen. Het was gisteren natuurlijk ook een vermoeiende dag dus we hadden afgesproken vanochtend lekker rustig aan te doen. Na een lekker ontbijt (zelfgebakken croissantjes) lonkte het zwembad en de jaccuzi. Het was prachtig weer dus we gingen lekker op de bedjes liggen en zwemmen. Na een hele worstelpartij lag ik eindelijk op mijn luchtbedje. Nou, je raadt het al..... met Daan in de buurt lig je er ook zo weer af :).
We hebben echt genoten vanochtend. Toen gingen we ons allemaal douchen en omkleden want we hadden honger!!!!!!!!! Op naar de Subway voor een heerlijke lunch. Hier hebben we allemaal een lekker broodje uitgekozen. Daan had een broodje met  Beef, chips en een groen drankje. Brrrrrr.

Daarna gingen we (met onze gratis kaartjes, we blijven (Nederlanders) naar Boggy Creek voor een Airboatride. Een hele belevenis. Eerst moesten we nog poseren/acteren voor een actiefoto. Heel erg leuk is die geworden. We moesten allemaal gehoorbescherming op want de Airboat maakt, zeker als die hard gaat, erg veel lawaai.

Het is wel een rare gewaarwording. Hard over het moeras scheuren. Soms maakte de driver scherpe bochten en dan moest ik me even vast houden, held die ik ben.

Maar ik heb al heel veel overwonnen want ik vind het steeds minder eng die alligators. We zagen in het water een grote alligator liggen. Die had ons toch zo maar kunnen aanvallen. Gelukkig zaten Daan en Nigel aan de kant dus die hadden ze in ieder geval eerst gepakt. Ook zagen we nog 2 kleine alligators. Die vond ik bijna schattig.

Hierna gingen we nog boodschappen doen want vanavond gaan we lekker BBQ'en. Het is een hele onderneming om met 7 mensen boodschappen te doen en dan ook nog te zorgen dat je alles hebt. Dat valt niet mee. Waar zijn mijn Digros ondernemingen gebleven? In een half uurtje uit en thuis :).

Maar nu zijn de kinderen heerlijk aan het zwemmen en mijn medevakantiegenoten lekker aan de voorbereiding van de BBQ en ik zit met een neutje te typen. Kan het nog beter?

Groetjes van Marieke
The Sunshine State!!!!!!!!!!

Toen ik terugkwam was het nog zo heet in the sunshine state (dat rijmt) dat ik lekker gelijk mijn zwembroek heb aangetrokken en in het zwembad sprong. Ik nam een lekkere Oranje Fanta en ging in de Jaccuzi zitten en genieten.
Jammer genoeg hebben we vandaag niet in een Mall gelopen maar we hebben 's ochtends lekker kunnen uitslapen en daarna de Airboat naar de alligators.

Na het zwemmen hadden we de BBQ. Lekkkkkkkkkkker. Als toetje ijs, meloen en natuurlijk marshmellows. Dat was het verslag van Daan voor Wenda, Eliza, Sophie, Mark, Charlotte, Opa en oma + Opa en oma.